serial - RPGowa Alchemia

2015 po Jaxowemu

Jaxa — Tue, 22 Dec 2015 14:29:00 +0000

2015 po Jaxowemu

Witaj!

Przed Tobą Archiwalna część RPGowej Alchemii, dawniej znanej jako Dziwaczny Blog Jaxy.
Post, który oglądasz nie został jeszcze dostosowany do nowego bloga i część formatowania i grafik może się sypać.

Zapraszam do wycieczki w przeszłość!

Koniec roku to oczywiście czas podsumowań. Do końca zostało raptem kilka dni i szczerze wątpie by cokolwiek zmieniło tegoroczną edycję Złotych Jaxów. Jako, że w zeszłym roku tekst nie klikał się najgorzej to postanowiłem ponowić moje małe podsumowanie długiego i jakże owocnego roku…

Do kogo w tym roku trafią Złote Jaxy? Zapraszam do lektury Przypominam, że Złote Jaxy przyznawane są subiektywne i to czasem skrajnie subiektywnie…

Złoty Jaxa dla najlepszej książki przeczytanej (bądź przesłuchaną) w 2015 – “Niebiańskie Pastwiska” Paweł Majka

W tej kategorii walka była w tym roku szczególnie zażarta. Udało mi się przeczytać kilka naprawdę dobrych książek (jak choćby Fortę Miśka Cholewy, trylogię o Szackim Miłoszewskiego czy “Pokój Światów” Pawła Majki. Paweł w swej książce uwiódł mnie światem, hamiltonowską wizją space opery i bohaterami, których lubię bez wyjątku. Już niebawem, bo w 4 numerze Smokopolitan powinna ukazać się moja recenzja Niebiańskich Pastwisk, gdzie będę się książką zachwycał…

Złoty Jaxa dla najlepszego filmu 2015 – What Do We Do In The Shadows”

Nowozelandzka, niskobudżetowa produkcja o wampirach i wilkołakach wyprzedziła w moim osobistym rankingu Gwiezdne Wojny i Mad Maxa. Zabawne, pomysłowe i świetnie zagrane nowe spojrzenie na wątki wampirów i wilkołaków. Ortodoksyjni fani pijawek i burków się zapowietrzą. Całej reszcie powinno się podobać

Złoty Jaxa dla najlepszego serialu 2015 – Last Kingdom

Jedyny w tym roku serial, który obejrzałem ciągiem. Świetna adaptacja pierwszych dwóch tomów Saxon Stories Cornwella. IX wiek, Anglia rozdarta wojną między Duńczykami a Sasami. Świetne aktorstwo i wartka dobrze przemyślana akcja. Tacy fajniejsi Wikingowie.

Srebrny Jaxa dla najlepszego serialu 2015 – seriale musicalowe

Oczywiscie chodzi mi o Galavanta i Crazy Ex-Girlfriend. Dużo świetnych piosenek i lekka, zabawna konwencja. Zawsze miło spędzałem czas oglądając te seriale. Polecam! Nie mogę się już doczekać kontynuacji.

Złoty Jaxa dla najlepszej gry 2015 – Wiedźmin III: Dziki Gon

Najlepsza gra roku… Zdecydowanie wyprzedzająca wszystkie inne. Jedynie Life is Strange i HOTS zatrzymały mnie przy sobie tak mocno. Grubo ponad sto godzin na budziku. O Wiedźmaku napisano już chyba wszystko. Zachwycająca fabuła, świetny polski dubbing, piękny i otwarty świat. Gra wyznaczyła nowe standardy i mam nadzieje, że oba dodatki (nie grałem jeszcze w żaden) będą równie dobre.

Złoty Jaxa dla najlepszego pisma 2015 – Smokopolitan

Krakowskie Smoki stanęły na wysokości zadania i dały nam fantastycznego zina na najwyższym poziomie. Jestem dumny, że mogę dla nich pisać i mam nadzieję, że w nadchodzącym roku dalej uda mi się napisać jeszcze więcej i jeszcze lepszych tekstów.

Złoty Jaxa dla najlepszego konwentu 2015. – Copernicon 2015

Bez dwóch zdań najlepszy konwent na jakim w tym roku bylem. Świetnie przygotowany przez toruńską ekipę. Czułem się na nim jak w domu. Pełna profeska. Świetni ludzie z całej Polski, (zwłaszcza z północnej jej części) z którymi rzadko mam okazję spotkać się i pogadać. Po zniknięciu Grojkonów Koperek jest zdecydowanie najfajniejszym polskim konwentem

Dodatkowym atutem było oczywiście spanie w pobliskim Ciechocinku w luksusowych jak na konwenty warunkach.

Złoty Jaxa dla najlepszego RPGowania 2015 – Yavionkon 2015

Domówkon z początku zeszłego roku. Świetna, jak zwykle, ekipa. Dużo gadania o RPGach i trolowania w zacnej grupie. LARP związany z marsochodem. Sesja poprowadzona ekipie rzeszowskiej. Dało mi to energie na kilka miesięcy.

Złoty Jaxa dla najlepszego systemu jaki poznałem w 2015 – Dresden Files

System zacząłem poznawać już dawno, ale dopiero w 2015 miałem okazje poprowadzić go w całej okazałości. Doskonała konwencja lekkiego urban fantasy wsparta skrojonym na miarę FATE. Dzięki DF miałem okazje poprowadzić kilka spośród najlepszych sesji tego roku…

Złoty Jaxa dla najlepszej sesji w moim wykonaniu 2015 – Gasnące Słońca – Zjazd rodzinny

Bardzo świeża przygoda. Opowieść o czwórce rodzeństwa spotykających się w rodzinnym dworku na dwa dni przed pogrzebem ich ojca. Gwynneth roku 5001, tajemnice z przeszłości, giartianie, Inkwizycja i przede wszystkim świetna ekipa graczy.

Złoty Jaxa dla najlepszej zagranej sesji 2015 – Star Wars FATE by Krzyś

Bycie MG powoduje, że bardzo rzadko mam okazje zagrać coś fajnego. Dlatego bardzo się cieszę, że namówiłem Krzysia na poprowadzenie sesji. Star Wars na konwencji FATE w jego rękach staje się fantastyczną przygodową opowieścią, w której bierze się udział z zapartym tchem. Całości dopełniła doskonała drużyna.

Złoty Jaxa dla najlepszej sesji jaką obserwowałem – Finał PMM 2015 by Fedor

Eclipse Phase. Na pełnej mechanice. Poprowadzone z barwną swadą i fantastycznym słownictwem Fedora. Siedziałem jak urzeczony tą klasycznie poprowadzoną sesją. Czapki z głów!

Złoty Jaxa dla najbardziej oczekiwanego wydarzenia 2016 – Mass Effect: Andromeda

Czekam. Z ciężkim sercem. Z gulą w przełyku. Po Inkwizycji, która z perspektywy czasu jest tylko cieniem Wiedźmina 3… Po zakończeniu RGB ME3… Boje się, ale czekam…

To by było na tyle. Dziękuje Wam drodzy czytelnicy za ten rok. Mam nadzieje, że następny będzie równie dobry. A póki co życzę wam Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku.

Artykuł 2015 po Jaxowemu pochodzi z serwisu RPGowa Alchemia.

Star Wars: Rebels

Jaxa — Wed, 08 Oct 2014 15:24:00 +0000

Star Wars: Rebels

Witaj!

Zapraszam do wycieczki w przeszłość!

W okolicach Imladrisu miało miejsce jeszcze kilka innych ważnych wydarzeń. Wczoraj pisałem o planach polskiej edycji Dark Heresy, a dziś o premierze nowego, pierwszego po morderstwie dokonanym na Expanded Universe sporej starwarsowej produkcji. Wszyscy zainteresowani zapewne już wiedzą, że chodzi o serial Star Wars Rebels.

Podchodziłem do niego z pewną taka nieśmiałością mając w pamięci Wojny Klonów (Ashoka Tano jest dla mnie tak samo żenująca jak Jar Jar), ale okazało się, że niesłusznie. Rebelianci (taki polski tytuł dostał serial) to kawał bardzo fajnej space opery (space fantasy jeżeli chodzi o ścisłość w końcu to uniwersum SW) tak bardzo teraz nieobecnej we współczesnej telewizji i to jeszcze w klimacie starwarsowego RPGa.

Bohaterowie – od góry Zeb, Hera, Kenan, Sabine i Ezra

Autorzy serialu zrezygnowali z opowieści o pierwszoplanowych postaciach sagi, zamiast tego stworzyli całkowicie nową grupę bohaterów i to przez ich działania poznajemy niejako początki zorganizowanej Rebelii. Mamy więc bandę łotrzyków podróżujących niedużym frachtowcem i na własną rękę walczących z Imperium, a przy tym próbujących utrzymać na chodzie swój stateczek i nie umrzeć z głodu. Przewodzi im Kanan Jarrus, rycerz Jedi ze zniszczonego zakonu, częściej sięgający po blaster niż miecz świetlny. Jego zastępcą jest pilot i kapitan “Ghosta” – twilekanka Hera Syndulla. Razem z nimi latają – mistrz bo-rifle Zeb Orrelios, pochodzący z prawie wymarłej rasy Lasan wojownik o wybuchowym charakterze, Sabine Wren – kolorowowłosa mandalorianka (w odpowiedniej zbroi!) oraz astrodroid C1-10P. Całości dopełnia najnowszy nabytek załogi – wrażliwy na moc złodziejaszek o imieniu Ezra Bridger.

Pierwszoplanowe postacie uniwersum pojawiają się oczywiście w serialu, lecz nie jako główni bohaterowie, lecz raczej jako smaczek czy cameo w tle przygód załogi Ghosta. Poza C3PO i R2D2 i Bailem Organą (którzy mają pojawić się już w drugim odcinku w zapowiedziach przewijają się nie tylko takie ikony uniwersum jak Imperator czy Tarkin, ale również te mniej znane, ale ukochane przez wielu fanów postacie na przykład Quinlan Vos.

Pierwszy odcinek w iście hitchcokowskim stylu rozpoczyna się od mocne uderzenia w widza, a potem fabuła już tylko przyspiesza. Mamy więc pościgi i strzelaniny, walki w kosmosie i starcia na pokładzie imperialnych okrętów, wszystko okraszone cwaną gadką (bardzo rzadki gatunek nieowłosionego wookiego wygrywa Internet) i ciekawą kreacją bohaterów. Po prostu RPGowa drużyna przeżywająca RPGowe przygody okraszone świetnym starwarsowym sosem.

Jeżeli przymkniemy oko na pewien infantylizm fabuły i kreacji bohaterów (po pierwsze serial robili amerykanie a po drugie dla stacji Disney XD – dobro więc zawsze wygrywa, a zło zostaje pokonane) otrzymujemy kawał doskonałej starwarsowej zabawy, która ucieszy każdego fana Odleglej Galaktyki.

Artykuł Star Wars: Rebels pochodzi z serwisu RPGowa Alchemia.

Krótko i na temat – Homeland

Jaxa — Mon, 02 Apr 2012 19:20:00 +0000

UWAGA! Będą spoilery!

Zachęcony recenzjami i opiniami wielu ludzi usiadłem do Homeland, zdaniem niektórych najlepszego otwarcia tego sezonu serialowego i… zawiodłem się srodze.

Może spodziewałem się za dużo , ale fabuła bardzo mnie rozczarowała. Ot takie kolejne Lost (które posysało tak, że z trudem dobrnąłem do końca 2 sezonu) z fabułą nakręcającą się para-niedopowiedzeniami i pseudo-tajemnicami. Ileż seriali można robić na to samo kopyto ja się pytam. Tak grubych szwów na fabule i nieintersujących cliffhangerów nie widziałem od dawna. Już nawet dogorywające Desperate Housewives radziły sobie lepiej…

Fabuła? Dzielny, amerykański żołnierz wraca do domu po 8 latach więzienia przez zuych terrorystów do kochającej żony (która puszcza się z jego najlepszym przyjacielem) córki (tweetuje, bierze narkotyki i jest zbuntowana – obraz amerykańskiej młodzieży) i syna (typowy boy-scout z ulizanymi włoskami ) i chce odbudować życie rodzinne. Przeszkadza mu w tym agentka CIA (obowiązkowo z problemami osobistymi, okraszona tu dodatkowo chorobą psychiczną), która uważa go za zdrajcę i terrorystę… Fabuła jak to w serialu typu lostowego atakuje nas TAJEMNICAMI (!) i ZWROTAMI AKCJI (!) tak miejscami bezsensownymi i niespójnymi, że człowiek traci nimi zainteresowanie… Trzeba wyłączyć mózg i logiczne myślenie, wtedy od razu robi się lepiej. Moj wewnętrzny MG płakał nad zmarnowanym potencjałem…

Nie poznałbym go za cholere z tą broda

Nie cały serial jest zły na szczęście. Ratuje go gra aktorska, a zwłaszcza trzy role. Claire Danes (Carrie Mathison – agentka CIA) jest bardzo przekonująca i realistycznie radzi sobie z prowadzeniem osobowości bipolarnej. Mandy Painkin (oficer CIA – menor Carrie) jak zwykle poradził sobie z rolą – poprowadził swoją postać dość stereotypowo, ale dołożył od siebie mnóstwo smaczków. Wisienką na torcie jest David Marciano (niezapomniany detektyw Veccio z Due South), tworzący tu świetną, choć bardzo drugoplanową rolę sidekicka Carrie (swoją drogą sceny rozgywające się pomiędzy nimi należą do aktorsko najlepszych w serialu)

Drugą rzeczą, która ratuje serial jest podjęcie tematu konfliktu amerykańsko-muzułmańskiego i pokazanie go od drugiej strony. Twórcy dalecy są od gloryfikacji terroryzmu oczywiście, ale pokazanie drugiej strony i to od amerykańskiej w sumie strony, może niektórym dać do myślenia…

Swoją drogą w tym miejscu chciałbym zboczyć nieco z tematu i napisać o czymś co przyszło mi do głowy przy okazji klepania tej recencji. W kinie amerykańskim można zauważyć, analogiczne do okresu post-wietnamskiego, próby poradzenia sobie z wojennym szokiem i z rosnącą niezgodą na zmilitaryzowaną przemoc. Dało nam to wtedy M.A.S.H, Pluton czy Czas Apokalipsy. Może i teraz (mimo ogólnego upadku kinematografii) da coś podobnie poruszającego.

Wracając i podsumowując. Czy warto obejrzeć? Trzeba zadecydować samemu. W ogólnym rozrachunku nie żałuje obejrzenia Homeland, jak już zdecydowałem się wyłączyć mózg (i wewnętrznego MG) oglądało mi się przyzwoicie i dotrwałem do końca. Czy wróce do niego za rok? Zobaczymy…

Zapraszam do polemiki w komentarzach .

Artykuł Krótko i na temat – Homeland pochodzi z serwisu RPGowa Alchemia.