polcon - RPGowa Alchemia

2014 po Jaxowemu

Jaxa — Wed, 31 Dec 2014 16:08:00 +0000

2014 po Jaxowemu

Witaj!

Przed Tobą Archiwalna część RPGowej Alchemii, dawniej znanej jako Dziwaczny Blog Jaxy.
Post, który oglądasz nie został jeszcze dostosowany do nowego bloga i część formatowania i grafik może się sypać.

Zapraszam do wycieczki w przeszłość!

Wszyscy robią podsumowania to i ja coś skrobnę. To był dobry rok, pewnie głownie dlatego, że cały rok freelancowałem i nic nie goniło mnie do codziennego kieratu. Bogato nie było, ale było za to poznałem w tym roku masę genialnych ludzi i zaliczyłem więcej konwentów niż przez poprzednie dwa lata w sumie. Nauczyłem się wiele – o sobie, o swoim RPG i o ludziach… Poprowadziłem ponad 100 sesji i 10 LARPów To był dobry rok!

A teraz (werble, werble) kilka Złotych Jaxów. Oczywiście Złote Jaxy przyznawane są subiektywne i na podstawie moich własnych obserwacji. Ot co.

Złoty Jaxa dla najlepszej książki przeczytanej (bądź przesłuchaną) w 2014 – Trylogia „N” Vincent Severski

Kawał doskonałego thrillera szpiegowsko-sensacyjnego. Fenomenalni „Nielegalni”, nieco słabsi „Niewierni” i doskonali i cudowanie zamykający cały cykl „Nieśmiertelni. Autor, były oficer polskiego wywiadu, w fenomenalny sposób pokazuje kulisy pracy służb specjalnych z całego świata, wielką politykę oraz gry i gierki, które powodują, że świat się kręci. No i świetna fabuła. Polecam!

Złoty Jaxa dla najlepszego filmu 2014 – White Christmas – świąteczny odcinek Black Mirror

Film telewizyjny najlepszym filem roku? Powaga? Ano tak. Jedyny w tym roku film, który pozostawił mnie w tak głębokim stanie zawieszenia. Fenomenalne podejście do transhumanizmu, fantastyczna fabuła i świetna gra aktorska. Ciężar gatunkowy i przesłanie. Holywood już dawno przestała pokazywać mi takie rzeczy… Obejrzałem drugi raz… I obejrzę trzeci…

Złoty Jaxa dla najlepszej gry 2014 – Dragon Age: Inquisition

Jak dla mnie nie był to szczególnie dobry rok dla gier. Większość tytułów była średnia najwyżej. Na tym tle jak dla mnie Inkwizycja wyróżnia się mocno. Dawno nie poświęciłem ponad 70 godzin dla singlowej gry. Dostałem kawał mocnego RPGa z fenomenalną muzyką i kapitalnymi wątkami pobocznymi i smaczkami (ostrzał kozą!) Od czasu Walking Dead nie uroniłem łzy na grze, a tu podczas Pieśni Inkwizycji, niewiele brakowało…

Złoty Jaxa dla najlepszego pisma 2014 – Spotkania Losowe

Inicjatywa Sejiego i Szpon jest świetna. Tworzą tworzą wspólnie megaświetny nieregularnik RPGowy w którym zawsze znajdę coś ciekawego do poczytania. Jestem też szczęśliwym posiadaczem jednego z 50 sztuk pierwszego numeru wydanego drukiem. Brawo ludzie!

Złoty Jaxa dla najlepszego konwentu 2014. – Polcon 2014

Serce mówi Imladris, rozum Polcon. Mimo pewnych wpadek technicznych był to w tym roku ten konwent, który wspominam najmilej. Bielsko to świetne miejsce na konwenty, a ekipa pod wodzą Leszka Cibora odwaliła kawał dobrej roboty.
Wszystkie konwenty na których byłem były super. Zarówno dzięki ludziom, jak i organizatorom (Gendo na propsie) no i oczywiście atmosferze! Mam nadzieję, że następny rok też będzie pod tym względem udany!

Złoty Jaxa dla najlepszego RPGowania 2014 – PMM 2014

Trzy dni ostrej jazdy bez trzymanki, trzy dni świetnych sesji, dyskusji o RPG, prawdziwe święto gier fabularnych. Jak zwykle poznałem fenomenalnych ludzi i fenomenalnie się bawiłem! Finaliści – Włodi i Nowak (wymyśl se stary xywe) byli naprawdę fantastycznymi mistrzami gry. Mózg wybuchał mi na ich sesjach raz za razem!

Srebrny Jaxa dla najlepszego RPGowania 2014 – Trzyturnusowy maraton

To jedyna kategoria w której przyznam Srebrnego Jaxe, gdyż Trzyturnusowy maraton przegrał z PMMem tylko o włos. Morze, ale naprawdę morze fenomenalnych osób, które poznałem i z którymi miałem przyjemność RPGować. Zarówno wśród MGów jak i wśród młodzi RPGowej! Mam nadzieję, że spotkamy się na zimówkach albo i latem. (Zwłaszcza mam nadzieje zagrać u Bundza, chrumk)

Złoty Jaxa dla najlepszego systemu jaki poznałem w 2014 – Klanarchia

Sam system czytałem już wcześniej, ale dopiero w tym roku kupiłem własny egzemplarz. Mam za sobą 8 sesji i wciąż chce więcej. Świetny świat (mimo dziur), który fenomenalnie się prowadzi, całkiem przyjemna mechanika (z naprawdę genialnymi mykami). Brakuje mi tylko bardziej otwartego tworzenia postaci, ale mimo to – jest naprawdę super!

Złoty Jaxa dla najlepszej sesji w moim wykonaniu 2014 – Klanarchia „Tajemnica Czworga”

Pierwsza moja sesja Klanarchii, zagrana ze świetną drużyną doświadczonych wyg. Gotowe postacie i atmosfera miejscami tak ciężka, że dało się ją kroić nożem. Opowieść o zdradzie, poświeceniu i więziach pomiędzy rodzeństwem. Czterech świetnych graczy i cztery doskonale zagrane postacie.

Złoty Jaxa dla najlepszej zagranej sesji – Iron Kingdoms „Desert of Doom” By Yavi

Yavi jest świetnym MG i tą sesją udowodnił mi, że tak jest. Czwórka ludzi, uwięziona na środku pustyni, ruiny pradawnej cywilizacji i zdrada w szeregach… Wieloktotna zdrada w szeregach. Mocna drużyna, mocna sesja i wiele emocji po niej. Mimo, że na niej zginąłem (i to dwa razy) to i tak bawiłem się fenomenalnie

Złoty Jaxa dla najlepszej sesji jaką obserwowałem – Finał Archipelagu by Włodek Rzadek

Wojtek z Włodkiem poprowadzili generalnie ten sam scenariusz. Piątka podstarzałych agentów szukających porwanej córki jednego z nich. Obie sesje były niesamowicie emocjonujące i poprowadzone na arcymistrzowskim poziomie. Chodziłem między nimi z rosnącym opadem szczeny. To właśnie dlatego zapraszam tych panów na mój konkurs.

Złoty Jaxa dla najlepszej druzyny 2014. – Nie przyznano.

Miałem w tym roku wiele naprawdę fenomenalnych druzyn, świetnych pod różnymi względami. Nie będę tu wyróżniał żadnej z nich. Miałem olbrzymie szczęście mieć w druzynach zarówno początkujących jak i doświadczonych i utytułowanych graczy (Daria Osiak, kupiła mnie swoją grą w Nerdzie) Wszystkich was uwielbiam i wielu z was mam nadzieje w ten czy inny RPGowy sposób jeszcze spotkać.

Złoty Jaxa dla najbardziej oczekiwanego wydarzenia 2015 – Polska Edycja Dark Heresy.

W moim osobistym rankingu DH starło się z planowaną premierą Wiedźmina 3. DH wygrało. Melta zawsze wygra z wiedźmińskim mieczem. Bardzo się cieszę, że ekipa z Copernicusa podjęła się wydania tego pięknego choć niszowego systemu i z wielką przyjemnością będę go prowadził w przyszłym roku. Mam też nadzieje, że w końcu uda mi się napisać coś na temat DH u siebie na blogu.

To by było na tyle. Dziękuje wszystkim tym 2k20 osobom czytającym mojego bloga i życzę wam wszystkim dobrego i RPGowego nowego roku. Mam nadzieję w przyszłym roku pisać częściej i będzie to jedno z moich postanowień noworocznych.

Na koniec piosenka (uwaga zawiera spoilery!)

Artykuł 2014 po Jaxowemu pochodzi z serwisu RPGowa Alchemia.

Puchar Mistrza Mistrzów – Polcon 2014

Jaxa — Mon, 08 Sep 2014 20:49:00 +0000

Puchar Mistrza Mistrzów – Polcon 2014

Witaj!

Zapraszam do wycieczki w przeszłość!

Tegoroczny PMM to już moja trzecia tura jako sędzia. Zadanie to z cyklu samobójczych i zabierających cały konwent („Polcon? Nie wiem. Ja na nim tylko śpię”) i niesamowicie męczących, ale za każdym razem z chęcią godzę się by brać w nim udział. Dlaczego? Otóż dla mnie PMM to wielkie święto polskich RPGów, zjeżdżają się najlepsi z najlepszych nie tylko by grać, prowadzić i sędziować, ale również rozmawiać, wymieniać się doświadczeniami i razem tworzyć naprawdę fajne RPG.

W tym roku na PMM nie miałem szczególnie daleko gdyż odbywał się on na Polconie w Bielsku Białej, a dzięki temu, że mój współsędzia Yavi jechał samochodem to podróż tam i z powrotem nie dość, że minęła szybko to jeszcze w niesamowicie fajnej atmosferze (choć w trakcie powrotu wszyscy mieli raczej spowolnione odruchy).

Wszystko zaczynało się we czwartek. Na miejscu byliśmy tuż przed 17 i nim tak naprawdę zdążyliśmy się rozpakować już wpadliśmy w wir powitań, wybuchów radości i śmiechu. Społeczność RPGowa niby jest dość duża, ale konwentująca jej część zna się bardzo dobrze. W tym roku w składzie sędziowskim pojawiło się wiele nowych twarzy, ale wielu sędziów, podobnie jak ja, przyjechało na PMMa po raz kolejny. Wojtek Rzadek, nasz boski organizator, z właściwym sobie profesjonalizmem ogarnął nas, zagnał do naszej sali i wprowadził w tegoroczny turniej.

Zdjęcie z Gali Zajdla… Kto wygra! Ach kto! – by Chochlik’s Photo

O 20 wystartowały sesje. W czwartkowych eliminacjach wzięło udział 9 mistrzów gry. Wiele z tych sesji było na naprawdę wysokim poziomie, tak wysokim, że aż czterech z prowadzących we czwartek Mistrzów dostało się do półfinału. Z mistrzów którzy się nie dostali mnie najbardziej podobała się sesja Mactatora (którą z racji zarządzania jego feedbackiem odwiedziłem wielokrotnie) Generic fantasy poprowadzone ma mechanice Adventurers. Bardzo sprawnie technicznie poprowadzona sesja, z bardzo fajnie poprowadzonymi Bohaterami Niezależnymi. Przez rok rozdzielający PMMy Mactator rozwinął swój warsztat i jeżeli w takim samym stopniu rozwinie się przed następnym PMMem to myślę, że spokojnie może dostać się do półfinału. (Jeżeli przeczytasz tę relacje odezwij się, bo chce Ci jeszcze coś dopowiedzieć do feedbacku)

Piątkowe sesje stały na nieco niższym poziomie. Było ich siedem. Na wspomnienie , poza tą która dostała się do półfinału zasługują dwie. Wolsung Arka Ciesielskiego i Młotek Jacka Kukli. Obie sesje miały naprawdę przyzwoity poziom i obie mocno wciągnęły graczy. Arek świetnie operował mechaniką i dzięki temu budował charakterystyczny, wolsungowy klimat, a Jacek świetną wielopoziomową zagadkę, która mocno wciągnęła jego graczy.

Do półfinałów, jak zwykle, dostała się piątka Mistrzów. Prowadzący Numenarę Fedor, Michał Nowak ze swoim świetnym Innocentem, Włodi z sesją, którą prowadził rok temu na Archipelagu, Wekt i jego scenariusz o poszukiwaczach alkoholu oraz Zed za świetnego, choć krótkiego Mortala. Cała piątka dostała rys scenariusza i 3 godziny by zmienić go w pełnoprawną przygodę. Sędziowie zaś udali się na zasłużonego kebsa i nie mniej zasłużone, choć drogie jak jasna cholera, piwo.

Puchar, taki piękny – by Chochlik’s Photo

O 22 pełni sił i animuszu wróciliśmy na teren konwentu i rozpoczęliśmy rundę półfinałową. Trzeba przyznać, że półfinały były naprawdę mocne. Na pewno mocniejsze niż rok temu. Z pięciu sesji półfinałowych nie było naprawdę słabych i przy wyborze finałowej dwójki natrudziliśmy się niesamowicie.

Michał Nowak poprowadził świetną i żywą przygodę o czterech najemnikach rozbijających się po Bangkoku i eskortujących kolesia. Było szybko i kolorowo, były strzelaniny i ucieczki. No i był taksówkarz. Taksówkarz, o którym słuchając tylko mi mógł rosnąć banan na twarzy. Świetna sesja, z dobrze dobrana muzyką i świenym twistem na koniec. Chętnie bym ją zagrał. Nic dziwnego, że Michał znalazł się w finale

Fedor podobnie jak w eliminacjach poprowadził Numenarę. System w miarę nowy i średnio w Polsce znany. Sesja na wysokim poziomie, z niesamowicie plastycznym światem i bardzo ciekawą interakcją pomiędzy mechaniką a przedstawieniem świata. Zabrakło tu natomiast dobrze odegranych NPCów i w paru miejscach elastyczności. Nie mniej chętnie bym u Fedora w Numenarę zagrał.

Włodi poprowadził Warhammera dla grupy magów. Sesja miała cudny klimat i była pełna niesamowitych opisów. Wchodziło się na tę sesje i przyjemnie było posłuchać tej „idealnie poprowadzonej sesji drogi” (cytat z gracza) Włodi ma niesamowity warsztat i tutaj ponownie można było zobaczyć jak wielkiej klasy jest MG. Jego sesja i sposób jej przeprowadzenia uwiódł nas tak bardzo, że Włodek wylądował w finale

Zed poprowadził Neuroshimę. Sesję bardzo żywą i agresywną. Od początku dało się oglądać jego świetny warsztat, świetne opisy bardzo żywo poprowadzona fabuła. Niestety zabrakło w niej elastyczności i dało się zauważyć szyny po których jechali gracze. Dodatkowo Zed skupił się na jednym tylko graczy, dając pozostałym mniejsze pole do popisu i dziwnie ucinając ich deklaracje.

Wekt bardzo mocno rozwinął się przez te dwa lata w trakcie których obserwuje go jako MG. W półfinale poprowadził science fiction o grupie agentów poszukujących niewidomej obcej by zawieźć jej serce pani prezydent galakyki. Sesja miała bardzo wiele fajnych momentów i Wekt naprawdę solidnie się na niej napracował. Zawiodło trochę zarządzanie graczami, lecz mimo to sesja była bardzo dobra.

Sesja finałowa u Włodiego – by Chochlik’s Photo

Po wieczornych deliberacjach i ustaleniu finałowego duetu udaliśmy się do pobliskiej knajpy by zwilżyć gardła i dać odpocząć mózgom i przygotować się lepiej do finału. Lokal okazał się przytulny, ceny przystępne, a towarzystwo zacne. Zadzierzgnięto nowe znajomości, oblano nowe kontakty, wymieniono się pewnymi informacjami. W końcu wśród sędziów było wielu organizatorów konwentów. Wieczór skończył się wczesnym porankiem gdy poszliśmy spać by odpocząć przed sesjami finałowymi..

Finał odbył się o 13 w konwentową sobotę. Mogę bez kozery powiedzieć, że nie dość, że był to najmocniejszy finał jaki widziałem, to obie sesje należą do najlepszych jakie zdarzyło mi się oglądać na konwentach. Michał Nowak poprowadził świetny crossover WoDowy, świetny i pełen onirycznego, ciężkiego klimatu. Włodi natomiast zmierzył się z niesamowitą sesją w klimatach pirackich. Michał był świetny, poprowadził naprawdę dobrą sesję, ale Włodi wysadził nas swoją z butów. Poprowadzona perfekcyjnie, z doskonale zaplanowanymi relacjami pomiędzy wcześniej postaciami i tajemnicami, których ujawnianie jeszcze bardziej podkręcało atmosferę sesji. Wystarczy powiedzieć, że pod koniec nie tylko gracze, ale i obserwujący sędziowie mieli świeczki w oczach.

Mimo, że sesja Włodiego była niesamowita to narada na koniec była niezwykle burzliwa. W końcu jednak po prawie równym głosowaniu udało nam się wyłonić zwycięzcę. I został nim Włodi, ostatnia sesja przeważyła szale. Michał zasłużył jednak na wielkie wyrazu szacunku od mojej skromnej osoby za trzy świetne sesje. W przyszłym roku, jeżeli będzie prowadził tak jak prowadzi to ma olbrzymią szansę na zwycięstwo.

Podziękowania

Zdjęcie grupowe sędziów i finalistów by Chochlik’s Photos

Ostatnia, ale i najważniejsza część relacji z każdego konwentu czyli podziękowania…

Dziękuje więc:

SĘDZIOM

Wojtkowi Rzadkowi, za zorganizowanie turnieju i wytrzymanie z nami przez te trzy dni
Yaviemu, za współsędziowanie, transport i za bycie Yavikiem
Gendo, za bycie Jaxą Północy (albo to ja jestem Gendo Południa), na propsie
Poli, za to, że rzeczy się działy
Chochlikowi, za zdjęcia i za odpowiednio wredne poczucie humoru
Merry za wspólne Kompasowo-Orionowe dyskusje
Barvenowi, za trzeci wspólny PMM
Maćkowi, za to co obiecał pod wpływem
Duce-da-selfie-master, za fotki i za jak zwykle dogłębne analizy
Kucik, K8, Grabarzowi, Michałowi Mochockiemu, Diabłowi, Kubie Zapale, za wspólne dyskusje o RPGach i za sędziowianie w miłej atmosferze

MGOM i GRACZOM

Włodiemu, za to że się nie zmienia,

Michałowi Nowakowi, za trzy świetne sesje

Zuzu, za to, że przyjechała i grała

Szeri, za dzielne reprezentowanie moich graczy na konkursie

Zedowi za rozmowy o obozach RPG

Fedorowi za pokazanie mi systemu, który chce teraz poznać lepiej

Wektowi, za to że się zmienia

Damaris, za to że obiecała przyjechać na Imladris

Pelnorowi, który się postara i Trójkąt Bermudzki będzie miał szanse na reaktywacje.

Krzysiowi, za to że był Krzysiem i naładował mi telefon

Graczom sesji finałowych za trud jaki włożyli by były one fajne

WSZYSTKIM INNYM

Leszkowi, za świetny Polcon, na którym byłem tylko w teorii
Cimkowi, za ogarnianie szkoły sypialnej i poranki na akredytacji
Gregowi za bycie dobrym duszkiem i załatwianie nam jedzenia
Miśkowi Cholewie, za bycie moim ulubionym polskim pisarzem (i autografy)
Julii Kasickiej, za dzielne wspieranie męża
Jackowi Wodzie, za rozmowy przy trunkach o Pyrkonie
Skale za rozmowy pod wpływem
Miagiemu, za bycie Miagim,
Inkwizytorowi, za odgadnięcie prawie kompletu zwycięzców na gali
Ekipie Grumpy Geeks, za rozmowy o koszulkach
Poziomce, Xerxesowi, Cathii, Werbatowi, Luckowi, Bookatowi, Puszonowi, Xarricowi, MaWro, Jankowi Złemu, Hassanowi, Radkowi, Martvej, Tarquillowi, Nelkowi, Justynie, Sejiemu nowym i starym znajomym i całej reszcie z tego morza ludzi, których spotkałem i nie miałem czasu z nimi porozmawiać tak długo jakbym chciał

Relacja ilustrowana zdjęciami Chochlik’s Photos

Artykuł Puchar Mistrza Mistrzów – Polcon 2014 pochodzi z serwisu RPGowa Alchemia.

Puchar Mistrza Mistrzów – Polcon 2013

Jaxa — Mon, 02 Sep 2013 10:38:00 +0000

Puchar Mistrza Mistrzów – Polcon 2013

Witaj!

Zapraszam do wycieczki w przeszłość!

Teraz gdy się wyspałem mogę przelać na bloga moje subiektywne wrażenia z tegorocznego Pucharu. Zacznę od wazeliny. Bardzo chciałbym podziękować Pawłowi „Hassanowi” Ściborkowi i konwentowi Imladrisktórzy wysłali mnie bym sędziował Puchar i headhuntował Mistrzów na Imlal, oraz Wojtkowi Rzadkowi, organizatorowi PMMa za wytrzymanie ze mną oraz Michałowi „Puszkinowi” Marszalikowi za zainspirowanie mnie dwa lata temu na Krakonie do sędziowania. To tyle… Na teraz…

Teraz sam Puchar. Przyznam, że nieco się zawiodłem. O ile rok temu wyniosłem z Pucharu bardzo wiele (głownie dzięki Włodiemu, Azarinowi i Kaduceuszowi) o tyle w tym roku nie zobaczyłem prawie zupełnie nic czego wcześniej bym nie widział i to zazwyczaj w dużo lepszym stylu. Wystartowało 26 Mistrzów i u prawie żadnego z nich nie zobaczyłem nic co by było dla mnie wyraźnie inspirujące. Nie chodzi o to że sesje Pucharowe były złe… Miażdżąca większość była po prostu do bólu przeciętna (zwłaszcza zalew takich samych płaskich i płytkich WoDów) W całym tym oczywiście potoku były wyjątki i o nich szczególnie chciałbym napisać.

by Chochlik

Klasą samą w sobie była eliminacyjna sesja Władysława „Włodiego” Kasickiego. Doskonale przygotowana i świetnie poprowadzona i wyraźnie wybijająca się nad inne. Włodi nie pokazał mi w eliminacjach nic czego bym u niego wcześniej nie widział, ale była to naprawdę świetna sesja. Bardzo szkoda, że położył sesje w półfinale.

Bardzo, bardzo podobała mi się sesja eliminacyjna Michała „Baniaka” Bańki. Klasyczny Warhammer z mutantami, chaosem i walką. Sesja w którą najchętniej ze wszystkich na całym PMMie bym zagrał. Niesamowicie plastyczne i sugestywne opisy, sprawiały, że wychodziłem ze słuchania jego sesji czując się brudny. Michał również koncertowo położył półfinał.

Bardzo, bardzo chętnie bym u Baniaka zagrał i mam nadzieje że mi się uda. Strasznie bym chciał zobaczyć go na Imladrisie. Jeżeli to czytasz to ponownie – Kraków zaprasza!!

Swoją drogą, moim zdaniem, fajnie by było gdyby Włodi spotkał się z Michałem (albo gdyby obaj zagrali u siebie) i gdyby powymieniali się doświadczeniami. Mogło by to zaowocować powstaniem bardzo ciekawej szkoły prowadzenia Warhammera.

by Chochlik

Kolejna sesja o której tu napisze to Diadem Andrzeja „Andre” Rylskiego. Ta sesja pokazała mi jak dungeon crawla można zmienić w świetne RPG. Byłem pod wielkimi wrażeniem sesji. Półfinałowy Wampir Andrego też był bardzo dobry (zwłaszcza na tle innych Wampirów konkursu) ale zabrakło mu tej eliminacyjnej swady i sugestywności.

Najlepszym ze wszystkich Wodów konkursu i świetną sesją była Innocent (zwany przeze mnie Innocentym) przygotowany przez Andrzeja Skuzę. Mimo trudnych, korytarzowych warunków stworzył świetną i sugestywną przygodę. Świetne granie kliszami pokazało, że można graczy łatwo złapać i wepchnąć w głąb świata. To również jest sesja którą bardzo chciałbym zagrać.

Kasia „Morphea” Ochman… Tu mam trudniej gdyż byłem jej feedbackerem. Z mojego punktu widzenia sesja była bardzo dobra. Morphea niestety mimo, że dwoiła się i troiła była tylko w stanie lekko naruszyć beton który miała na sesji. Swoimi uwagami podzieliłem się z Morpheą i nie będę tu do nich wracał. Bardzo chciałbym zagrać u Morphei najchętniej w zupełnie innej konwencji (SF!) by dodać coś niecoś do feedbacku.

Wielkim zaskoczeniem był dla mnie Wiktor „Wekt” Gruszczyński. W zeszłym roku widziałem MG z niesamowitymi pomysłami, który nie umiał się sprzedać reszcie drużyny i bardzo dobrego gracza ze świetnym prowadzeniem postaci. Powiedziałem mu wtedy – połącz to i Wiktor to zrobił… Byłem i jestem pod wielkim wrażeniem tego co Wekt pokazał na tegorocznym PMMie. Straszna szkoda, że trafił na taki straszny beton wśród graczy. Bardzo chciałbym zagrać u Wekta (niezależnie od konwencji i obiecuje nie być trudnym graczem) z drużyną na jaką Wekt zasługuje.

Ostatnią sesją eliminacyjną o jakiej chciałbym wspomnieć był Warhammer 40k w konwencji Only War. Niestety nie zapamiętałem nazwiska i ksywy Mistrza. Jako doświadczonemu Warhammerowcowi sesja mi się podobał. Moim zdaniem lepiej by się sprawdziła dla Astartes niż dla mięska z Gwardii (bo to że orki padały jak szmaty mnie irytowało cholernie) ale poza tym to był kawał świetnego i epickiego młotka. Chętnie bym w niego zagrał. Mistrz od Only Wara powinien pracować nad techniką (opisami, współpracą i panowaniem nad graczami – choć i teraz oba te aspekty są przyzwoite) wyluzować nieco epickość (chyba ze naprawdę zdecyduje się na Astartes – wtedy ją podkręcić) i pod żadnym warunkiem nie rezygnować z systemu bo czuje się w nim świetnie. Czarny sztandar zemsty!

by Chochlik

Na koniec nasi finaliści czyli Blanche i Zed. Z tego co wiedziałem przez cały konkurs to oboje stać na więcej (zwłaszcza Blanche po tym co widziałem od środka na Złotych kościach) ale oboje są naprawdę świetnymi mistrzami gry. W finale u obojga było widać nerwy i oboje zapominali o wielu elementach swojego warsztatu przez to te sesje były gorsze niż mogły by być. Bardzo chciałbym zagrać u Zeda żeby zobaczyć jego prowadzenie od środka. Aktywny sposób prowadzenia graczy kupił mnie w finale bardziej niż pasywny Zeda. Bardzo żałuje, że w drużynie u Zeda nie było nikogo kto by mu rozruszał tą sesje i poszedł nieschematycznie. Wtedy ta sesja z dobrej rzemieślniczej roboty (z wpadkami technicznymi) mogłaby być naprawdę Wielka. Żałuje, że nie udało mi się na spokojnie z Zedem pogadać o jego prowadzeniu, ale jakoś się nie złożyło…

Oboje finalistów bardzo chciałbym zobaczyć (w sensie zagrać u nich) w zupełnie innych konwencjach – Blanche w czymś dużo cięższym (najlepiej SF) gdzie wymagane jest granie opisem i szczegółem. A Zeda w czymś lekkim, żywym i wymagającym pracy głosem (7th Sea?)

by Chochlik

Bardzo chętnie pojadę na PMMa znów i znów chętnie posędziuje o ile mnie ktoś wystawi a Wojtek nie ma mnie dość.

W tym miejscu chciałbym podziękować wszystkim sędziom z którymi spędziłem długie i męczące godziny walcząc z sennością i zmęczeniem, a zwłaszcza Grześkowi „Gendo” Bagińskiemu (na Imladrisie MASZ BYĆ!), Bartkowi „Barvenowi” Drausowi (też masz być na Imladrisie i kiedyś chciałbym u Ciebie polarpić), Przemkowi „Xerxesowi” Pęcakowi (mam nadzieje, że przywieziesz nam planszówki), Tomkowi „kaduceuszowi” Pudło (nie spodziewałem się, że nasze RPG będzie takie podobne), Krzysztofowi „Krzysiowi” Biernackiemu, Pawłowi „Plebanowi” Szypowiczowi, Kamilowi Wiśniewskiem, Markowi Siedlcowi (za rozmowy na temat prowadzenia, wizji RPGów i sesji jako takich – to się rozumie samo przez się że będziecie na Imladrisie) oraz całej reszcie trolli z którymi wspólnie sędziować mi przyszło.

Szczególne podziękowania należą się z mojej strony dla Wiktora „Hoohlika” Zaborowskiego za bycie naszym aborygenem i za odwiezienie nas na Dworzec Wschód na który sami byśmy pewnie nie trafili tak łatwo. Mam nadzieje ze będziesz na Imladrisie i to nam uda się jakoś Ci poaborygenić.

Strasznie się cięszę, że mogłem spotkać i pogadać (zawsze, zawsze za któtko) z wieloma osobami które widzę raz na prawie nigdy czyli Cathią, Tenel, Tandi, Miagim, (sw-pl zawsze najpierw), Pr0ziomką, Szponar, Julią, Skałą (i resztą Lansów) i dziesiątkom innych o których zapomniałem.

Na sam koniec chciałbym podziękować ekipie krakowskiej, z którą zawsze chętnie konwentuje czyli Ani, Karinie, Aldonie, Martvej, Nao, Tomkowi, Rogusowi, Sejiemu, Złemu Jankowi, Szeptowi, Hasanowi, Puszonowi, luckowi, Ertaiowi i last but not least Krakonmanowi za wspólny wypad do stolicy.

Uff…

PS. Specialne podziękowania dla Chochlika (https://www.facebook.com/chochliksen) za zdjęcia do relacji!

Artykuł Puchar Mistrza Mistrzów – Polcon 2013 pochodzi z serwisu RPGowa Alchemia.