Według legendy Leoryk był wędrownym kapłanem nieznanego zgromadzenia, który za cel przyjął sobie podróż w różne brudne, obskurne i ubogie miejsca aby szerzyć słowo Imperatora. Nie gardził również niskimi poziomami miast na Światach-Kopcach. W skład jego orszaku wchodziła też grupa nawróconych członków gangu gotowych chwycić broń w obronie Leoryka. Choć są też opinie, że to członkowie gangu, którzy postanowili się ukryć pod skrzydłami wędrownego kapłana przed zemstą swoich byłych kompanów lub konkurencyjnych gangów, byli przestępcy uciekający przed prawem i zwykli włóczędzy, chcący załapać się na darmową podróż w inne miejsce. Podczas jednej ze swoich wypraw do najniższych poziomów jednego z kopców wpadł w zasadzkę. Udało mu się uciec jako jedynemu, poświęcając cały swój orszak. Udało mu się wskoczyć w wolne przejście do kanałów, ale był bez broni i sojuszników, a jego śladem podążali prześladowcy. Kiedy byli blisko złapał leżącą na ziemi rurę i zatłukł dwóch napastników.

Od tamtej pory przez 3 miesiące błądził po kanałach miasta, skradając się, atakując z zaskoczenia i śledząc podejrzane osoby. Jego ofiarą padały mutanty, członkowie gangu i przedstawiciele różnych kultów. Często brał na tortury osoby wydające na wysokie w hierarchii grupy aby zdobyć informacje o zasadzce, w którą wpadł i o jej powodach. Kiedy opuścił kanały był brudny wymęczony, jego niegdyś bogato zdobioną szatę plamiła krew w różnych odcieniach czerwieni. W jego oczach płonął gniew i niezachwiana wiara z powodu której nikt go nie niepokoił w czasie powrotu na wyższe poziomy. Z okolicznej świątyni zabrał grupę strażników i bez żadnych wyjaśnień ruszył do biur jednego z zarządców miasta. Kiedy tylko wszedł do biura rozbił mu głowę rurą i rozerwał ubranie. Pod ubraniem znajdowały się wycięte okultystyczne symbole. Aresztowano wszystkich współpracowników urzędnika i jego rodzinę. Na długim i bolesnym przesłuchaniu wyszło na jaw, że Leoryk miał być ofiarą w zamian, za którą miasto miało odzyskać dawną chwałę i bogactwo. Wszyscy mający styczność z winnymi zostali ukarani. Bez znaczenia czy słusznie czy nie.

Potem jeszcze 20 razy wędrował do podziemi różnych miast i za każdy razem wychodził po kilku miesiącach skąpany we krwi wrogów Imperatora. Zresztą sam twierdził, że to właśnie on kieruje jego czynami i decyduje, do jakiego miasta ma się udać. Za każdym razem przy jego pasie znajdowała się jakaś pałka, rura, maczuga lub pręt. Kiedy wychodził z podziemi zawsze miał przy sobie trofea w postaci heretyckich ksiąg i artefaktów, lub części ciała genokradów lub innych xenos.  Co więksi sceptycy twierdzili, że zasmakował w przemocy i ludzkim mięsie. W końcu przez te 3 miesiące podziemnych walk musiał coś jeść, a jego zapasy zostały z orszakiem. Sam twierdził, że przepełniała go moc Imperatora i nie odczuwał głodu. Bez względu na to jaka jest prawda, nikt go nie powstrzymywał przed podobnymi działaniami, bo nie zabijał nikogo użytecznego dla Imperium, a i jego działania kilka razy osłabiły wrogów Imperium. W końcu dokonał swojego żywota kiedy gang, który dowiedział się o jego przybyciu, zaminował wejście do kanałów, które zwaliło się na Leoryka. A przynajmniej taka jest oficjalna wersja, bo ciała nigdy nie znaleziono, Po pewnym czasie w najniższych poziomach zaczęło zanikać więcej ludzi niż zwykle, a w kanałach było słychać ryk jakiejś nowej bestii.

Po pewnym czasie Leoryk został wyniesiony do pozycji błogosławionego, a potem świętego i zyskał przydomek „Bezwzględnego”. Jego zakrwawione szaty i prowizoryczne bronie obuchowe zostały relikwiami. Po pewnym czasie znaleźli się jego naśladowcy, którzy dostali stary klasztor gdzie kapłani modlili się do relikwii i trenowali walkę różnego rodzaju pałkami w wąskich, ciemnych miejscach. Kiedy akolita jest uważany za gotowego, wysyła się go do podziemi jakiegoś miasta, aby przyniósł ofiarę dla Imperatora w imieniu Leoryka – jakieś trofeum. Wielu z nich nigdy nie wraca, ale ci, którzy wracali, najczęściej przynosili informacje o kultach, mutantach i xenosach. Wiele miast zostało uratowane przed upadkiem dzięki ostrzeżeniom kapłanów z pałkami i błyskawicznemu działaniu osób rządzących miastem. Jeśli go nie podejmowali, najczęściej byli uznawali z współwinnych i kończyli z rozbitą głową. Kult Leoryka powoli staje się popularniejszy i w wielu miastach można zobaczyć kapłanów z pałkami przy pasie, którzy kierują się samotnie na niższe poziomy.

W tym miejscu kończą się oficjalne informacje o kulcie tego świętego, a zaczynają plotki, domysły i zwykłe oszczerstwa: niektórzy twierdzą, że Leoryk znalazł bezcenny skarb – schron z zaginioną technologią i lokacjami podobnych skrytek w podziemiach miast. Zabił on urzędników aby ich miejsce mogli zająć osoby sprzyjające eklezjarchatowi.  Podobno jego zgromadzenie zaistniało za zgodą ludzi obdarowanych tą technologią i skuszonych obietnicami dalszych zdobyczy. Są też plotki, o zaspokajaniu najbrutalniejszych żądz przez wyznawców lub po prostu kanibalizmie. Wielu ludzi też widziało tych kapłanów z pałkami z serwoczaszkami specjalizującymi się w zwiadzie i kartografii. Może czegoś szukają, albo kogoś, albo oznaczają tereny łowieckie. Teorii jest więcej niż faktów i najwyższy czas na ich kontakt z inkwizycją. A ten może przyjąć różną formę – inkwizycja może wymagać od nich map podziemi, może dostać od nich niepokojącą informacje, zbadać niepokojące doniesienia o kulcie świętego lub po prostu zwabieni w podziemia miasta mogą stać się zwierzyną łowną dla szaleńców, którym znudziło się polowanie na gangi.

To już zależy od Ciebie – Mistrzu Gry!

Poniżej znajdziecie odtwarzacz dzięki któremu i wy możecie poznać wersję audio mojego tekstu.

A teraz garść przydatnych linków:

• Strona Smokopolitan (z której możecie pobrać całkowicie za darmo wszystkie numery Smoko)
• Fanpage Majselbauma
• FTP z Audioartykułem, z którego możecie pobrać tekst dla siebie

https://rpgalchemia.pl/recenzja-dark-heresy-2-0/W poprzednim artykule dotyczącym dodatków do Dark Heresy zająłem się nowymi opcjami dotyczącymi tworzenia postaci, dostępnymi w dodatkach Enemies Within i Enemies Without. Teraz w końcu udało mi się położyć ręce na nowym i świeżym dodatku Enemies Beyond. Dodatek ten poświęcony jest służbie jaką pełni Ordo Malleus i wrogom z którymi przyjdzie im walczyć. Poza nowymi Pochodzeniami, Przeszłościami, jedną nową Rolą i jednym Rozwinięciem Elitarnym w dodatku znajdują się liczne informacje na temat demonów służących wszystkim czterem Potęgom (w podręczniku głównym są zasadniczo tylko pomniejsze demony Ojca Zarazy.) oraz mechaniczne zasady poświęcone Opętaniom, Demoniczym Broniom oraz dwie nowe dyscypliny psioniczne – Uświęcona i Przeklęta Demonologia.

Nowe Pochodzenia

• Deamon World (Świat Demoniczny) – planety te zostały opanowane przez Chaos. Cała ich powierzchnia została wypaczona przez Osnowę, a po ich powierzchni bez trudu stąpają demony. Ludzie wywodzący się z tych planet (o ile nie zostali wypaczeni) charakteryzują się silną wolą i nadnaturalną zdolnością wyczuwania zmian w Osnowie charakterystyczną dla psioników. Dodatkowo ludzie Ci są szczególnie świadomi zagrożeń płynących z Osnowy i nikt tak zaciekle jak oni nie walczy z bytami z niej pochodzącymi.
• Penal Colony (Kolonia Karna) – Kolonie karne, to światy, lub miejsca na planetach na których osiedla się ludzi winnych różnorakich przestępstw (takich za które karą nie jest śmierć). To miejsca zsyłki, gdzie grzesznicy odpokutowują swoje winy wobec Imperatora i Imperium. Ludzie wywodzący się z tych światów są wyjątkowo twardzi i sprytni. Stanowią cenny materiał nie tylko na Akolitów ale również na żołnierzy Gwardii Imperialnej.
• Quarantine World (Świat Pod Kwarantanną) – Jest wiele powodów dla których Imperium może objąć dany świat kwaratnanną. Zaraza, demoniczne inkruzja, zagrożenie ze strony xenos czy nawet lokalna rewolucja. Wszystko to wystarczy by oczyścić świat z populacji a jej pozostałości objąć zakazem kontaktu z resztą Imperium. Jeżeli komuś uda się udziec z takiego świata jest z jednej strony mocno skryty (w końcu przebywanie poza światem pod kwarantanną jest przestępstwem w myśl Lex Imperialis), ale z drugiej wszechstronny i zaradny – trzeba być przecież naprawdę kimś by uciec z takie planety.

Nowa Przeszłość

• Exorcised (Wyegzorcyzmowany) – Ludzie Ci byli kiedyś naczyniami dla demonów. Okoliczności jakich przyjęli w siebie istotę z Osnowy mogą być różne. Przymus, własna zgoda czy oszustwo. Nie ważne. Dla Imperium jest już chodzącymi trupami. Ludzie Ci przeszli przez piekło, często są na wpół szaleni. Jednak wiedza, którą z tego piekła wynieśli i odporność jaką posiedli jest dla Inkwizycji bardzo cenna.

Nowa Rola

• Crusader (Krzyżowiec) – Człowiek ten specjalizuje się w walce z istotami z Osnowy i całe swe życie poświęca na naukę nowych technik walki z demonami. Uzbrojony w wiarę w Imperatora i poświęconą broń wykutą specjalnie przeciw sługusom Plugawych Potęg rusza do walki wszędzie tam gdzie zagrożone są ludzkie dusze.

Nowe Rozwinięcie Elitarne

• Astropath (Astropata) – Niektórzy spośród psioników w trakcie sankcjonowania przechodzą również rytuał – Połączenie Duszy – w takcie którego psionik zostaje naznaczony odrobiną mocy Imperatora. Dzięki temu bardzo wzrastają jego zdolność do komunikacji międzygwiezdnej oraz odporność na zagrożenia płynące z Osnowy.

Premiera polskiej edycji Dark Heresy już za nami. Podręcznik wygląda świetnie. Mam nadzieję, że niebawem będę się mógł zabrać za jego recenzję. Świat jednak nie stoi w miejscu, a linia wydawnicza Dark Heresy tym bardziej. Na chwilę obecną, poza podręcznikiem głównym i zasłonką, po angielsku wyszły jeszcze trzy dodatki – przygoda Forgotten Gods i dwa sourcebooki opisujące kolejne kapituły Inkwizycji i ich zadania – Enemy Within (dla Ordo Hereticus) i Enemy Without (dla Ordo Xenos). W drodze jest ostatni dodatek z tej serii, którego tytuł, jak nietrudno się domyślić to Enemy Beyond (dla Ordo Malleus).

Poza dużą ilością informacji, jednymi z najbardziej interesujących rzeczy w tych dodatkach są oczywiście rozszerzenia możliwości tworzenia postaci – nowe Pochodzenia, Przeszłości i Role dzięki którym możemy stworzyć jeszcze więcej ciekawych postaci

Nowe Pochodzenia

• Agri-world (Świat Rolniczy) – mieszkańcy tych światów, żyją wśród uprawnych pól i poświęcają całe życie hodowli jedzenia dla planet uli lub na front. W tej kategorii można znaleźć zarówno planety gdzie pozyskuje się żywność w sposób naturalny jak i miejsca silnie stechnicyzowane, pełne hydroponicznych hodowli
• Feudal world (Świat Feudalny) – mieszkańcy tego typu planet znajdują się zazwyczaj na dużo niższym poziomie rozwoju technologicznego niż reszta Imperium i mają zazwyczaj słabe pojęcie o reszcie galaktyki.
• Frontier world (Świat Graniczny) – tego typu planety leżą zazwyczaj na granicy sektorów. Często padają ofiarą piratów lub kultystów. Imperialna obecność na planetach tego typu jest zazywaczaj nieduża więc ich mieszkańcy muszą sobie radzić sami. Są więc twardzi i niełatwo się poddają.
• Death World (Swiat Śmierci) – planety tego typu są z jakiegoś powodu szalenie niebezpieczne. Może być to toksyczna atmosfera, burze jonowe czy dżungle pełne zabójczych roślin. Kolonizuje się je jednak w poszukiwaniu surowców mineralnych lub roślinnych, lub traktuje się je jak poligony dla przyszłych Imperialnych Gwardzistów lub Astartes
• Garden World (Świat Ogród) – to planety o bardzo małym stopniu ingerencji ze strony Imperium, mieszkanie w nich przypomina życie w olbrzymich parkach krajobrazowych. Jest tu spokojnie i leniwie. Rody szlachty imperialnej czy Wolni Kupcy często budują swoje rezydencje na Światach Ogrodach tylko po to by mieć miejsce odpoczynku z dala od zgiełku wielkiego świata.
• Research Station (Stacja Badawcza) – to placówki należące do Adeptus Mechanicus, które dają kapłanom Boga-Maszyny możliwość badania rzeczywistości na większą chwałę Omnisjasza. Wszystko tu podporządkowane jest pracy badawczej – cykl dobowy, życie rodzinne, czy rozwój.

Nowe Przeszłości

• Adepta Sorosita – legendarne siostry bitwy, jedyna formacja bojowa jaką pozwolono posiadać Ministorum po powstaniu Sebastiana Thora. Na organizacje składa się wiele zakonów, nie tylko bojowych. Mamy też medyczki, dyplomatki, misjonarki i guwernantki. Wszystkie szkolone w absolutnym posłuszeństwie wobec Imperatora.
• Mutant – czasem ludzie rodzą się z mutacją, czasem pojawia się ona później. Czasem (rzadziej) to oznaka kontaktu z zakazanymi kultami, czasem (częściej) z niebezpiecznymi toksynami. Inkwizycja (zwłaszcza Radykałowie) czasem korzysta z pomocy mutantów, a dla nich to zazwyczaj jedyna szansa by pokazać, że stoją po właściwej stronie barykady
• Heretek – nie wszyscy techkapłani pozostają całkowicie wierni doktrynom Adeptus Mechanicus. Niektórzy chcą więcej wiedzy, szybszego rozwoju, czy możliwości przekroczenia granic nałożonych przez Marsa. Przez swych braci są ścigani, a dla Inkwizycji (tej Radykalnej) są szansą na zdobycie przewagi nad wrogiem i pokonanie go.
• Imperial Navy (Imperialna Marynarka) – na straży bezpieczeństwa Imperium stoi Flota. Obsada jej statków, od najniższego majtka po kapitana to silnie zmotywowani wyznawcy Imperatora, doświadczeni w działaniu w kosmosie i świetnie wyszkoleni w walce są idealnymi kandydatami do zasilenia szeregów Inkwizycji
• Rogue Trader Fleet (Flota Wolnych Kupców) – Wolni Kupcy mogą podróżować po całym Imperium, a nawet poza jego granice, ich potęga równa jest czasem gubernatorowi sektora. Załoganci ich okrętów poza doskonałym wyszkoleniem są odważni i posiadają wiedzę o światach spoza Imperium i ich mieszkańcach. Ordo Xenos są niezastąpieni.

Nowe Role

• Fanatic (Fanatyk) – dla Fanatyków wiara w Imperatora jest wszystkim, bez wahania podejmą się każdego zadania jeżeli tylko będzie ono wiodło ku większej chwale Imperium. W swym dziele nie znają strachu ani zwątpienie, a przed wykonaniem zadania powstrzymać ich może tylko śmierć. Ich świat jest bardzo czarno-biały, a wrogowie Imperium czają się wszędzie.
• Penitent (Pokutnik) – Pokutnicy zbłądzili na swej drodze, lecz imperialny wymiar sprawiedliwości w swym miłosierdziu pozwolił im zachować życie, pod warunkiem, że całym swym życiem będą próbować naprawić krzywdy jakie wyrządzili Imperium. Poza pokutą jaką jest walka z wrogami Imperium pokutnicy często zadają sobie ból by ukarać się za własne grzechy – te z przeszłości i te (nawet wyimaginowane) które popełnili stąpając ścieżką pokutnika.
• Ace (As) – urodzony pilot i kierowca, człowiek który jest w stanie poprowadzić każdy pojazd w każdych warunkach, a dodatkowo kopalnia praktycznej wiedzy na temat wszystkiego co jeździ i lata w Imperium. Jeżeli czymś jeszcze nie jeździł/nie latał to jest bardzo szybko opanować podstawy na tyle by w ciągu kilku minut tym ruszyć. Nie ważne czy to Valkiria, czy Baneblade.